رهبر کبیر انقلاب اسلامی ایران، امام باقرالعلوم(ع) را بالاترین شخصیت تاریخ می‏دانست; شخصیتی که جز خدا و رسول(ص) و امامان‏علیهم السلام کسی نمی‏تواند مقامش را درک کند.

حضرت باقر (ع) در سال 57 هجرى در شهر مدینه چشم به جهان گشود. او هنگام وفات پدر خود امام زین العابدین (ع) که در سال 94 رخ داد، سى و نه سال داشت. نام او محمد و کنیه‏اش ابوجعفر است و باقر وباقر العلوم لقب او مى‏باشد.
مادر حضرت ام عبدالله دختر امام حسن مجتبى (ع) و از این جهت نخستین کسى بود که هم از نظر پدر و هم از نظر مادر فاطمى و علوى بوده است.
امام باقر در سال 114 هجرى در شهر مدینه درگذشت و در قبرستان معروف بقیع، کنار قبر پدر و جدش، به خاک سپده شد. دوران امامت آن حضرت هیجده سال بود.
امام باقر(ع) پایه گذار نهضت بزرگ علمى
پیشواى پنجم طى مدت امامت خود، در همان شرائط نامساعد، به نشر و اشاعه حقایق و معارف الهى پرداخت و مشکلات علمى را تشریح نمود و جنبش علمى دامنه دارى به وجود آورد که مقدمات تاسیس یک دانشگاه بزرگ اسلامى را که در دوران امامت فرزند گرامیش امام صادق ع به اوج عظمت رسید، پى ریزى کرد.
امام پنجم در علم، زهد، عظمت و فضیلت سرآمد همه بزرگان بنى هاشم بود و مقام بزرگ علمى و اخلاقى او مورد تصدیق دوست و دشمن بود. به قدرى روایات و احادیث، در زمینه مسائل و احکام اسلامى، تفسیر، تاریخ اسلام، و انواع علوم، از ان حضرت به یادگار مانده است که تا آن روز از هیچ یک از فرزندان امام حسن و امام حسین (ع) به جا نمانده بود.
رجال و شخصیتهاى بزرگ علمى آن روز، و نیز عده‏اى از یاران پیامبر (ص) که هنوز درحال حیات بودند، از محضر آن حضرت استفاده مى‏کردند.
جابر بن یزید جعفى و کیسان سجستانى (از تابعین) و فقهائى مانند: ابن مبارک، زهرى، اوزاعى، ابوحنیفه، مالک، شافعى، زیاد بن منذرنهدى از آثار علمى او بهره‏مند شده سخنان آن حضرت را، بى واسطه و گاه با چند واسطه، نقل نموده‏اند.
کتب و مولفات دانشمندان و مورخان اهل تسنن مانند: طبرى، بلاذرى، سلامى، خطیب بغدادى، ابونعیم اصفهانى، و کتبى مانند: موطا مالک، سنن ابى داود، مسند ابى حنیفه، مسند مروزى، تفسیر نقاش، تفسیر زمخشرى، و دهها نظیر اینها، که از مهمترین کتب جهان تسنن است، پر از سخنان پرمغز پیشواى پنجم است و همه جا جمله: قال محمد بن على و یا قال محمد الباقر به چشم مى‏خورد.
کتب شیعه نیز در زمینه‏هاى مختلف سرشار از سخنان و احادیث حضرت باقر (ع) است و هر کس کوچکترین آشنایى با این کتابها داشته باشد، این معنا را تصدیق مى‏کند.
سیمای امام باقر علیه السلام در اندیشه‏امام خمینی(س)
امام خمینی به اهل‏بیت(ع) عشق می‏ورزید و این کار را افتخاری‏بزرگ می‏شمرد امام(س)، حضرت باقر(ع) را عالم آل محمد(ص) و عاشق جمال حق‏می‏خواند و می‏فرماید: "صدقه را پس از وقوع در دست‏سائل، می‏بویید و می‏بوسید واستشمام رایحه طیبه محبوب از آن می‏کرد. و خدا می‏داند برای آن‏ذات مقدس و عاشق مجذوب چه راحت نفس و سکونت‏خاطری پیدا می‏شد;و چطور آن اشتعالات قلبیه و احتراقات شوقیه باطنیه (را) این‏عشقبازی خاموش می‏کرد."
امام خمینی می‏گویند: آن حضرت در محلی که داشتند کار می‏کردند، به رغم‏این که مسوولیت معنویشان و کار تبلیغی و تعلیمی‏شان زیاد بود،به ایشان عرض کردند: این کار را به ما واگذار کن. حضرت فرمود: میل دارم خودم کار کنم، حرارت آفتاب را در بدنم حس کنم. و این‏ارزش است که شخص اول عالم اسلام و دارای آن مقامات، کار کند وبیاموزد ارزش کار چقدر است.
بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، امام باقرالعلوم(ع) را بالاترین شخصیت تاریخ می‏داند; شخصیتی که جز خدا و رسول(ص) و امامان‏علیهم السلام کسی نمی‏تواند مقامش را درک کند.
آب و هوا

نظرات و دیدگاه ها

مسیولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آن هاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.