مسکن مهر، پروژه‌ای گران قیمت

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، این روزها همه حرف از گرانی قیمت مسکن و همچنین ساخت و ساز آن می‌دهند. تورم و همچنین افزایش قیمت و سودهای کلان در این حوزه باعث شده تا بسیاری از افراد به این بخش رو بیاورند. با احتساب گرانی و تورم در حال حاضر، اگر فردی ملکی را در حوالی گلبرگ تهران با قیمت متری 5 میلیون تومان خریداری کند و بعد از ساخت آن به قیمت فعلی آن یعنی متری 4 میلیون تومان بفروشد. با توجه به این شرایط افراد زیادی سعی دارند که وارد این حوزه بشوند. خصوصا اینکه این کسب و کار با طلا و سکه مقایسه می‌شود. نوسانات قیمتی طلا و سکه انگار دیگر نیاز مالی معاملاتی مردم را بر طرف نمی‌کند. اما در خصوص ساختمان مطمئن باشید که همه چیز فقط گران می‌شود. ارزانی در کار نیست. از طرف دیگر سازندگان ساختمان این جرات را به خود می‌دهند که خود را با خاک و سیمان و گچ درگیر کنند. شاید اگر شما هم جای این افراد بودید و سود کلان در میان بود در این خصوص همین نظر را داشتید. از زمانی هم که مسکن مهر پا به میدان گذاشت برخی سازندگان برآن شدند تا محل‌های ساخت و ساز خود را شناسایی کنند که در حوالی مسکن مهر نباشد به این دلیل که کسب وکارشان کساد می‌شود.

مسکن مهر کارش به کجا رسید

در سال 1390 وزیر راه و شهرسازی از درحال ساخت بودن دو میلیون و 700 هزار واحد مسکن مهر در کشور خبر داد و گفت: از این تعداد یک میلیون و 200 هزار واحد تا پایان سال 90 به بهره برداری می‌رسد. علی نیکزاد ادامه داد: سیاست دولت این است که همه افراد واجد شرایط بتوانند با دریافت وام یارانه‌دار از دولت، صاحب خانه شوند. وی گفت: در زمان حاضر هیچ مشکلی در مورد ساخت و واگذاری مسکن مهر وجود ندارد و هیچ مالیاتی نیز به غیر از مالیات نقل و انتقال واحد مسکونی از این واحدها دریافت نمی‌شود. وزیر راه و شهرسازی در سال 1391 اعلام کرده است که با برنامه‌ریزی صورت گرفته طی سال 91 حداقل یک میلیون و ۵۰۰ واحد مسکن مهر افتتاح می شود. این در حالی است که هنوز این تعداد واحد مسکونی در اختیار متقاضیان قرار نگرفته است. اما موضوع اینجاست که برای ساخت هر متر مربع واحد مسکونی حداقل بین 370 تا 500 هزار تومان هزینه بر می‌دارد. اگر به طور میانگین برای ساخت هر متر مربع 450 هزار تومان در نظر گرفته شود هزینه ساخت 2میلیون و 700 واحد مبلغی حدود 1.215.000.000.000 تومان است. محمد وفایی اقتصاددان و مدرس دانشگاه در خصوص وضعیت فعلی مسکن مهر به "جماران" گفت: با توجه به شرایط موجود باید بیان کرد که این شرایط خبر از وضعیت نامطلوبی دارد. به این دلیل که مردم بیش از پیش با مشکلات اقتصادی دست و پنجه نرم می‌کنند. وفایی ادامه داد: ساخت مسکن مهر می‌توانست در زمان دیگری اجرایی شود و این مبلغ کلان در بخش‌های مورد نیازتری هزینه می‌شد. وی گفت: این پروژه مانند مسکنی است که درد را موقتی قطع می‌کند و تنها می‌توان خوشبینانه یک دهه امیدوار بود که مردم مشکل مسکن ندارند که البته هنوز تمام فازهای این پروژه افتتاح نشده، مشکلات بیشتر نمایان شده‌اند.

کدام مهم‌تر است؟

ایران با کشورهای عراق، کویت، عربستان امارات و قطر در 28 میدان گازی مشترک است. ایران در این بخش نسبت به سایر کشورها سرمایه‌گذاری بسیار کمتری کرده و همین امر موجب شده تا میزان برداشت رقبا از میادین مشترک نفت و گاز 9 برابر ایران باشد. ایران مبلغی که در ساخت مسکن مهر هزینه کرده است اگر در این بخش سرمایه‌گذاری می‌کرد می‌توانست تا الان به بسیاری از طرح‌های نیمه‌کاره خود جامه عمل بپوشاند. با این وجود کشور قطر از این فرصت استفاده کرده و توانسته در یکی از میدان‌های مشترک حداقل 13 برابر ایران برداشت داشته باشد. برداشت ایران از این لایه نفتی مشترک در حالی هنوز به 35 هزار بشکه نرسیده است که قطر روزانه 450 هزار بشکه برداشت می‌کند. با توجه به این‌که این چاه در سال 67 کشف و در سال 77 شروع به حفاری شده است ، قطر از سال 67 شروع به حفاری کرده است. از آنجایی که شیب این چاه‌ها رو به قطر است این کشور فرصت را غنیمت شمرده و تمام تلاش خود را برای استخراج از این میادین مشترک می‌گذارد.

وضعیت فازهای اجرایی در پارس جنوبی

ایران از سال 76 استارت حفاری چاه‌های نفتی و گازی خود را آغاز کرد. فازهای۱، ۲ و ۳: قرارداد احداث فاز یک در سال ۱۳۷۶ با شرکت ایرانی پتروپارس منعقد شد. قرارداد فازهای ۲ و ۳ نیز در همین سال با شرکت توتال فرانسه و تحت نظارت شرکت نفت و گاز پارس بسته شد. فازهای ۴ و ۵، قرارداد توسعه این فازها در سال ۱۳۷۹ و با مشارکت شرکت‌های ایرانی پتروپارس و نیکو و شرکت ایتالیایی
انی - آجیپ منعقد شد. از جمله ویژگی‌های قرارداد فازهای ۴ و ۵ تعهد شرکت‌های پیمانکار نسبت به تأسیس واحد LNG بود. فازهای ۶ ۷ و ۸، در سال ۱۳۷۹ قرارداد توسعه فازهای ۶، ۷ و ۸ با شرکت ایرانی پتروپارس و شرکت نروژی استات اویل بسته شد. عمده هدف توسعه این فازها تزریق گاز استخراجی درمحدوده این فازها به میادین نفتی جنوب کشور و همچنین احداث نیروگاه مستقل گازی بود. در حال حاضر طرح توسعه این فازها نیز به اتمام رسیده است. فازهای ۹ و ۱۰،این فازها عمدتا با هدف تأمین گاز شبکه سراسری کشور و تولید اتان مورد نیاز صنایع پتروشیمی توسعه یافته است و در حال حاضر در بخش حفاری با پیشرفت فیزیکی ۸۰ و ۹۰ درصدی همچنان ادامه دارد. اما پالایشگاه گازی این فازها به بهره‌برداری رسیده است. در توسعه این فازها شرکت‌های کره‌جنوبی مشارکت داشته‌اند. فاز‌های ۱۱، ۱۲، ۱۳ و ۱۴، این فازها هنوز در مرحله انعقاد قرارداد هستند و یک شرکت چینی در حال مذاکره با شرکت ملی نفت ایران برای توسعه فاز ۱۱ پارس جنوبی است. نکته قابل توجه این است که ظرفیت برداشت از فاز ۱۲ به اندازه ۳ فاز استاندارد ۲۵ میلیون متر مکعبی تعریف شده است. با توجه به تحریم‌های اخیر علیه کشورمان، شرکت‌های ایرانی از فاز ۱۳ به بعد نقش پررنگ‌تری در توسعه فازهای پارس جنوبی بر عهده گرفته‌اند. بر این اساس فاز ۱۳ به کنسرسیومی متشکل از شرکت‌های پتروپایدار ایرانیان، صدرا و مپنا واگذار شده است که پیشرفتی حدود ۱۰ درصدی داشته است. قرارداد توسعه فاز ۱۴ نیز در خرداد ماه ۱۳۸۹ بین شرکت ملی نفت ایران و شرکت‌های مهندسی و ساخت تأسیسات دریایی، سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران، ایزاکو، مپنا، ملی حفاری، پایبندان، ماشین سازی اراک و IPMO منعقد شده است. فازهای ۱۵، ۱۶، ۱۷ و ۱۸، فازهای ۱۵ و ۱۶ صرفا در مرحله طراحی قراردارند. اما فازهای ۱۷ و ۱۸ نیز در سال ۱۳۸۵ به شرکت‌های ایدرو، تأسیسات دریایی، مهندسی و ساخت صنایع نفت، صدرا و شرکت ملی نفت ایران واگذارشده است. و تاکنون حدود ۴۶ درصد پیشرفت فیزیکی داشته است. فاز ۱۹ نیز به کنسرسیومی متشکل از شرکت‌های پتروپارس و شرکت مهندسی و ساخت تأسیسات دریایی واگذار شده است. فازهای ۲۰ تا ۲۴، توسعه فازهای ۲۰ و ۲۱ نیز در سال ۱۳۸۹ به شرکت مهندسی و ساختمان ایران به عنوان پیمانکار واگذار شده است. اخیرا نیز طرح توسعه فازهای ۲۲ ، ۲۳ و ۲۴ به شرکت‌های پتروسینا آریا و صدرا واگذار شده است.

سرمایه‌گذاران خارجی در سکوهای نفتی

این نام‌ها نشان‌دهنده آن است شرکت‌های خارجی سرمایه‌گذاران اصلی این حوزه هستند. مسکن مهر می‌توانست به زمان دیرتری موکول شود و این مبلغ کلان در بخش‌های مختلف داخلی سرمایه‌گذاری شود تا ایران این‌گونه از قطر و سایر کشورها در زمینه استخراج عقب نیفتد. ریشه تاخیرها در پارس جنوبی موضوعی داخلی است، چراکه در شرایط فعلی برای اجرای پروژه‌ها در سطح صنعت نفت هیچ گونه اولویت‌بندی متناسب با منابع مالی، کالا و تجهیزات موجود وجود ندارد. از سال گذشته نام طرح توسعه هفت فاز پارس جنوبی شامل فاز 12، 13، 15، 16، 17، 18، 22، 23، 24 پارس جنوبی در لیست پروژه‌های مهر ماندگار دولت قرار گرفت و این فازهای مشترک گازی باید تا پیش از پایان فعالیت دولت دهم در مدار بهره‌برداری قرار بگیرد. با این وجود پیشرفت فعلی ساخت و توسعه این فازها در پارس جنوبی نشان می‌دهد امکان راه اندازی کامل حتی یک فاز استاندارد پارس جنوبی شامل سکو، چاه‌های حفاری، خطوط لوله دریایی و پالایشگاه‌های گاز ساحلی دست‌کم تا پایان فعالیت دولت دهم و حتی تا پایان سال‌جاری وجود ندارد.

آب و هوا

نظرات و دیدگاه ها

مسیولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آن هاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.