بر اساس گزارش صندوق بین المللی پول نرخ بیکاری در ایران در دو سال آینده افزایش می یابد؛ بر این اساس نرخ بیکاری در ایران در سال ۲۰۱۵، 10.8 دهم درصد برآورد شد . بنابر پیش بینی این نهاد، همین رقم در سال ۲۰۱۶ به 11.3 و در سال ۲۰۱۷ به 11.6 درصد افزایش می یابد.

نرخ بیکاری، عنوانی آشنا برای درد جامعه است؛ دردی که در رگ های تمام ایرانیان بی کاری که در پی لقمه ای نان به دنبال کار هستند، جاری است. بسیاری از افراد شاغل از درد نبود امنیت شغلی و بلاتکلیفی هرساله‌شان دردمندند و افراد بی کار، خیره وار به افراد شاغل که بخشی از آن ها به واسطه ارتباطات بر سر کارند می نگرند و آه کشان دست به دامان خداوند برای کسب شغل و درآمد در راستای گذران زندگی هستند. این نرخ، نرخی است که افزایش آن تن را به لرزه می اندازد اما مانند غده سرطانی، ازبین بردنش سخت و سلول هایش رو به رشد است.

به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، دولت احمدی نژاد نه تنها در سقوط رشد اقتصادی و افزایش نرخ تورم صاحب نام است، بلکه در عرصه افزایش نرخ بیکاری نیز دستی به قدرت دارد، اما از دولت یازدهم که آخرین سال فعالیت خود را طی می کند انتظار می رود با افزایش رشد اقتصادی بتواند جلوی رشد نرخ بیکاری را بگیرد؛ گرچه بر اساس پیش بینی صندوق بین المللی پول، نرخ بیکاری در سال جاری 0.3 درصد افزایش می یابد.

بر اساس آمار نرخ بیکاری در سال پایانی ریاست جمهوری آیت الله هاشمی رفسنجانی (1375) 12 درصد، در سال پایانی ریاست جمهوری حجت السلام والمسلمین سید محمد خاتمی (1383)10.3 درصد و در سال پایانی ریاست جمهوریمحمد احمدی نژاد 12.2 درصد بوده است و این درحالی است که در زمان ریاست جمهوری احمدی نژاد نه تنها نرخ تورم و نرخ بیکاری بالا رفت بلکه رشد اقتصادی کشور منفی شد، شاخصی که بیانگر وجود بحران اقتصادی و رکود بود.

نرخ بیکاری در سال های 1384 تا 1394 به ترتیب 11.5 درصد، 11.3 درصد، 10.5 درصد، 10.4 درصد، 11.9 درصد، 13.5 درصد، 12.3 درصد، 12.2 درصد، 12.6 درصد، 10.4 درصد و 11 درصد بوده است. بدین ترتیب در دور دوم ریاست جمهوری احمدی نژاد نرخ تورم از حدود 10 درصد به حدود 14 درصد و در نهایت به بیش از 12 درصد رسید. دولت یازدهم که اصلاح سیاست خارجی را در اولویت برنامه های خود قرار داده بود، تلاش کرد تا نرخ تورم را کاهش دهد و از حجم جامعه بیکار بکاهد، هم اکنون که نرخ بیکاری به حدود 11 درصد رسیده است، به گفته برخی کارشناسان، دولت باید با افزایش رشد اقتصادی و اصلاح سیاست های اقتصادی جلوی افزایش نرخ بی کاری را بگیرد.

*** رشد اقتصادی از بیکاری می کاهد

شاهین شایان آرانی، اقتصاددان در گفت و گو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، درمورد رشد نرخ بیکاری در کشور تاکید کرد: نرخ بیکاری نشات گرفته شده از عدم رشد اقتصادی است، هنگامی که اقتصاد رشد نداشته باشد طبیعتا بیکاری هم تحت تاثیر قرار می گیرد؛ البته افزایش 0.3 درصدی بیکاری، رقم بالایی نیست.

وی با تاکید بر این که افزایش نرخ بیکاری به این معنا است که ما به اندازه ای که بتوانیم بیکاری را کاهش دهیم، رشد اقتصادی نخواهیم داشت، گفت: رشد اقتصادی به معنای بزرگ تر شدن اقتصاد است و یکی از آثار بزرگ شدن اقتصاد، اشتغالزایی است.

این اقتصاددان با اشاره به این که پیش بینی صندوق بین المللی پول درمورد رشد 0.3 درصدی نرخ بیکاری در سال جاری، درست به نظر می رسد، اظهار کرد: با توجه به دورنمای پیش رو، با وجود تاکید بر رشد 8 درصدی در سال در سند چشم انداز و برنامه های توسعه ای، رشد اقتصادی بسیار بالا نخواهد بود مگر این که سیاست های اقتصادی تحریک شود یا تغییر کند.

*** موفقیت دولت روحانی در کاهش التهاب اقتصادی

شایان آرانی درمورد راه‌کارهای موجود برای کاهش نرخ بیکاری، تصریح کرد: مهمترین کار، کاهش التهاب اقتصاد است که دولت یازدهم به خوبی توانسته است در دوره فعالیت خود التهاب اقتصادی ای را که از دولت گذشته به ارث گرفته را کاهش دهد.

وی با اشاره نوسان نرخ ارز و تورم بسیار بالا به صورت التهابات اقتصادی، گفت: این مسایل پدیده های ازبین برنده اثرات مثبت اقتصادی است بنابراین دولت یازدهم به درستی ابتدا سعی کرد وضعیت اقتصاد را مساعد کند، تورم را کاهش دهد و نوسانات نرخ ارز را کم کند؛ این امر به درستی صورت گرفته است اما اکنون زمانی است که کم کم باید تحریکات اقتصادی برای رشد وارد مدار شود.

این اقتصاددان با تاکید بر این که سیاست های ضد تورمی که دولت اتخاذ کرده بود، طبیعتا ضد رشد هم هست و رشد را کاهش می دهد یا ازبین می رود بنابراین هم اکنون که تورم کاهش یافته و امید می رود که به زیر 10 درصد برسد،کم کم دولت باید محرک های رشد اقتصادی را وارد مدار کند. در راستای پویا شدن فعالیت های اقتصادی، رونق بخشیدن به بخش خصوصی و جذب سرمایه گذاری بسیار یاری دهند است؛ هنگامی که شرکای خارجی را وارد کشور می شوند، فضای اقتصادی مساعد شده و به تحریک و رشد اقتصاد کمک می کند؛ در کنار این امر وضعیت اشتغال بهبود یافته و بیکاری کم می شود.

شایان آرانی با تاکید بر لزوم اجرای سریع سیاست های رشد اقتصادی، گفت: جذب سرمایه گذاری و مشارکت مستقیم خارجی ـ منظور دریافت وام نیست بلکه شرکت خارجی را در طرح های تولیدی، صنعتی و حتی خدماتی شریک کنیم ـ باعث ورود مدیریت و پول می شود که درنهایت رونق شکل گرفته و اشتغالزایی افزایش می یابد.

وی با تاکید بر لزوم تقویت بخش خصوصی، اظهار کرد: هم اکنون بخش خصوصی تا حدود زیادی از ورود به صحنه می ترسد درحالی که باید فضای مناسب را برای ورود بخش خصوصی به صحنه فراهم کرد.

*** تداوم رشد ناچیز بیکاری

بر اساس گزارش صندوق بین المللی پول نرخ بیکاری در ایران در دو سال آینده افزایش می‌یابد؛ بر این اساس نرخ بیکاری در ایران در سال ۲۰۱۵، 10.8 دهم درصد برآورد شد . بنابر پیش‌بینی این نهاد، همین رقم در سال ۲۰۱۶ به 11.3 و در سال ۲۰۱۷ به 11.6 درصد افزایش می یابد.

این درحالی است که بنا به گزارش این صندوق، نرخ رشد اقتصادی ایران در سال ۲۰۱۵، صفر بوده است. البته با توجه به توافق هسته‌ای صورت گرفته و رفع و تعلیق تحریم‌های بین‌المللی علیهایران، علاوه برحضور مجدد کشورمان در بازار جهانی نفت، صندوق بین‌المللی پول پیش‌بینی می‌کند که اقتصاد ایران در سال ۲۰۱۶، رشدی معادل ۴ درصد و در سال ۲۰۱۷، به 3.7 درصد را تجربه کند.

از سوی دیگر صندوق بین المللی پول، در گزارشی که با عنوان «رشد بسیار ضعیف برای مدت زمانی بسیار طولانی» منتشر کرده است، برای دومین مرتبه پیش‌بینی خود از نرخ رشد اقتصاد جهان در سال ۲۰۱۶ را کاهش داده و رقم آن را 2.3 دهم درصد تخمین زده است.

*** نرخ بیکاری 40 درصدی در استانی از کشور

به گزارش جماران، رئیس مرکز آمار ایران نیز پیش از این با اظهار بی طرفی و عدم حمایت از عملکرد دولت ، مبنای آمار این مرکز را خود اظهاری مردم دانست و گفت که اکنون استانی در کشور وجود دارد که نرخ بیکاری در آن ۴۰ درصد است. هم‌اکنون نرخ بیکاری در میان سنین ۱۵ تا ۲۹ سال کشور ۲۳ و سه دهم درصد است که نسبت به نرخ کل بیکاری کشور که معادل ۱۱ درصد است، بحران محسوب می شود

عادل آذر با تاکید بر این که جمعیت شاغل کشور ۲۴ میلیون نفر و ورودی به بازار کار ۸۴۰ هزار در سال است، اظهار کرد که کل بیکاران سال گذشته در میان دانش آموختگان فوق دیپلم به بالا ۹۹۸ هزار و ۵۰۰ نفر است؛ همچنین ۱۳۰ هزار نفر با تحصیلات کارشناسی ارشد، دکترای تخصصی و عمومی بیکار هستند.

وی با رد ادعای رئیس کمیسیون فراکسیون اشتغال مجلس مبنی بر بیکاری ۷۶۰ هزار دانش آموخته دکترا، گفت که در سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۰ تعداد بیکاران دکترای تخصصی ۵۶۰ نفر بود و این آمار چگونه به۷۶۰ هزار نفر رسیده است؟ مبنای آمار این مرکز خود اظهاری مردم است.

رئیس مرکز آمار ایران همچنین با اشاره به این که در سال 1393 نرخ بیکاری 10.4 درصد و در سال 1394 با شش دهم درصد افزایش به ۱۱ درصد رسید، تصریح کرد که سالانه ۸۸۲ هزار نفر به جمعیت فعال کشور افزوده می شود که از این تعداد 3.2 درصد وارد بخش کشاورزی و ۳۱۴ هزار نفر به جمع بیکاران افزوده می شود، همچنین براساس روند عملکرد نهادهای بین المللی در آمارگیری بیکاران مبنای اشتغال خالص یک ساعت و یا 8 ساعت کار است که آمار فعلی نرخ بیکاری بر مبنای هردو،‌ اعلام شده است.

آذر با اشاره به نرخ بیکاری 18.5 درصدی فارغ‌التحصیلان دانشگاهی گفت که بر اساس آمار، نرخ بیکاری افراد 15 تا 64 سال را شامل می‌شود امّا مردم به بیکاری جوانان بیشتر توجه می‌کنند. نرخ بیکاری جوانان 15 تا 24 ساله 26.1 درصد و جوانان 15 تا 29 ساله 23.3 درصد است.

رئیس مرکز آمار ایران تاکید کرد که برخی اوقات بیکاری پنهان هم ممکن است وجود داشته باشد.

*** آمارگیری نرخ بیکاری در ایران

برای‌ نخستین‌ بار در سال‌ 1318، آمار و اطلاعات‌ مربوط به‌ نیروی‌ انسانی‌ توسط اداره‌ کل‌ آمار و ثبت‌ احوال‌در برخی‌ از شهرهای‌مهم ‌کشورگردآوری ‌شد.

بر این اساس در سال‌ 1335 ضمن‌ اجرای‌ اولین ‌سرشماری‌ عمومی‌ نفوس‌ که‌ توسط اداره‌ کل‌ آمار عمومی‌ اجرا شد،اطلاعاتی بدست آمد. در سال‌های‌ 1337 و 1341، سازمان‌ برنامه‌ با همکاری‌ اداره‌ کل‌ مطالعات‌ نیروی‌ کار‌ و آمار وزارت‌ کار و امور اجتماعی‌، آمارگیری‌هایی‌ را در زمینه‌ نیروی‌ کار‌ انجام‌ و نتایج‌ آن‌ را منتشر کرد.

آمار و اطلاعات‌ اساسی‌ مربوط به‌ نیروی‌ انسانی‌ را مرکز آمار ایران‌ در طرح سرشماری‌ عمومی‌ نفوس‌ و مسکن‌ در سال‌های‌ 1345، 1355، 1365، 1375، 1385 و آمارگیری‌ جاری‌ جمعیت‌ 1370 جمع‌آوری‌ کرد.

از سال‌ 1376، طرح‌ نمونه‌گیری‌ ویژگی‌های‌ اشتغال‌ و بیکاری‌ خانوار بصورت سالانه و از سال 1380 تا 1383 بصورت فصلی به اجرا درآمد؛ همچنین از سال 1384 طرح آمارگیری از نیروی کار جایگزین طرح مذکور شده است.

جمعیت فعال اقتصادی، جمعیت غیر فعال اقتصادی، شاغل، بیکار، فعالیت اصلی محل کار، وضع شغلی، وضع فعالیت، ساعت کار معمول، اشتغال ناقص، جمعیت شاغل در سه بخش کشاورزی، صنعت و خدمات، اشتغال در بخش خصوصی و عمومی، گروه‌های عمده شغلی، گروه‌های عمده فعالیت، روش‌های جستجوی کار و تمایلات شغلی نیز به عنوان اقلام آماری مورد بررسی قرار می‌گیرند.

*** چشمان مردم به دستان گره گشای دولت است

به گزارش جماران، هم اکنون با رفع تحریم ها، توقع افراد از دولت برای حل مشکلات اقتصادی بالا رفته است و بیکاری نیز با توجه به مشکلات معیشتی و نرخ بالا، یکی از مولفه های مورد نظر برای سنجش عملکرد دولت در اذهان عمومی است.

هنگامی که یک فرد وارد بازار کار می شود، با مشکلات بسیاری مواجه است از جمله عدم تن دادن بسیاری از صاحب کاران به قانون برای تحت پوشش بیمه قرار دادن نیروی انسانی؛ عدم توجه به نیاز نیروی انسانی در محل کار؛ نابسامانی شرایط مدیریتی در ایران که فقدان شرایط مطلوب آن به خوبی حس می شود؛ نداشتن امنیت شغلی و ... .

با این وجود کسب شغل آرزوی هر بی کاری است و امرار معاش جز با کسب درآمد امکان پذیر نیست؛ بنابراین برای کاهش فقر در جامعه، افزایش امید به زندگی در ایران و بهبود شرایط کسب و کار نیاز است تا به مقوله بی کاری به طور جدی نگریسته شود تا آرزوی نیم قرن ساله ایران برای رسیدن به نرخ بی کاری تک رقمی به واقعیت تبدیل شود. حدود نیم قرن است که در ایران، نرخ بی کاری دو رقمی است و نهایت تلاش دولت ها، این نرخ را به 10 درصد رسانده است، هم اکنون نیز نرخ بی کاری درحال فاصله گرفتن از 11 درصد است و این اتفاق، زنگ خطری برای مسوولین محسوب می شود.

آب و هوا

نظرات و دیدگاه ها

مسیولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آن هاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.