طاهر کرم دوست*

1- نقد و بررسی کابینه دولت یازدهم در حالی دومین روز خود را در مجلس پشت سر گذاشت که بسیاری از مباحث و مناقشات هشت سال گذشته در تریبون های علنی مجلس بازگو شد. این اتفاق بزرگ درحالی توسط صداوسیمای رسمی کشور پخش شد که در تمام این سالها هیچ اقدام دوجانبه ای از سوی این نهاد برای بررسی مسائل مهم کشور صورت نگرفته بود. مسائلی مانند حوزه سیاست خارجه و روابط بین الملل، اقتصاد و وضعیت معیشتی، موضوعات فرهنگی و اجتماعی، مسائل سیاست داخلی و ... اغلب به صورت یک جانبه تحلیل و انعکاس داده میشد. عملکرد جدید صداوسیما در بازتاب مستقیم و بدون واسطه مسائل روز را باید به فال نیک گرفت و امیدوار بود که این رویکرد مدبرانه بیش از گذشته رعایت شود.
2- دو روز گذشته در حالی به پایان خود رسید که کلیات کابینه و وزرای پیشنهادی برای آموزش و پرورش، ارتباطات، اطلاعات، اقتصاد، امور خارجه و بهداشت مورد بررسی قرار گرفتند. همانطوری که از قبل قابل پیش بینی بود طیف خاصی از نمایندگان مجلس با طرح مسائل تنش زا و پافشاری بر آن قصد ایجاد فشار روانی بر روی سایر نمایندگان را داشته و به دنبال بهره کشی سیاسی از طرح اینگونه مباحث بودند. متاسفانه تاکید مکرر بر مباحثی همچون وقایع سال 88، بهانه های سِنی کابینه پیشنهادی، سابقه وزیران در دولتهای سازندگی و اصلاحات؛ هر از چندگاهی منجر به واکنش نمایندگان میشد. این موضوع تا جایی پیش رفت که این طیف خاص از سوی سایر نمایندگان متهم به "کاسبین فتنه" و بعدتر "دلالین فتنه" شدند.
3- بی تردید تنها گفتمان شکست خورده در انتخابات خرداد 92، گفتمان افراط گرایی بوده است. گفتمانی که بدون در نظر گرفتن شایستگی ها و تخصص ها، مدیران کشور و سرمایه های نظام را با نگاه صفر و صدی دسته بندی می کنند. از نگاه آنان تنها کسانی حق مدیریت در سطوح خرد و کلان نظام را دارند که اردات سیاسی و عملکردی به ایشان داشته باشند. تندرویان که در چند سال اخیر بدون هیچ گونه ملاحظه کاری سعی در حذف بسیاری از نیروهای سیاسی و اجتماعی کشور داشته اند، اینک درصدد مصادره رای مردم برآمده اند. رایی که به گفتمان اعتدالگرایی که هیچ سنخیتی به نگاه های سلبی و افراطی نداشت، داده شد. رئیس جمهور منتخب بارها و از تریبون های مختلف با تاکید بر لزوم استفاده از تمام نیروهای کارآمد نظام در طیف های اصلاح طلبی و اصولگرایی، سعی در تبیین آرای مردم داشته است اما گویا تندرویان سرسخت تر از آن هستند که میدان را خالی کنند. افراطیونی که نه تنها اصلاح طلبان و طیف هاشمی رفسنجانی که بسیاری از نیروهای معتدل اصولگرایی همچون لاریجانی قالیباف رضایی عسگراولادی مطهری و ... را به دلایل کاملا متوهمانه مورد عتاب قرار داده اند.
4- کاملا مشخص است که تمام نیروهای معتدل در مجلس نهم به دنبال شکل گیری قدرتمندانه دولت تدبیر و امید هستند و در این میان تنها گروهی که خط شکست را پیگیری میکنند گروه موسوم به "اقلیت افراطی" هستند. این گروه از هر حربه ای برای عدم رای اعتماد به کابینه استفاده کرده و خواهند کرد. آنان ممکن است برای تمارض و نشان دادن آنکه مقاصد سیاسی ندارند از برخی وزرای رای آور اعلام موافقت نمایند، موافقتی که قطعا نه از روی همراهی که برای انشقاق میان سایر نمایندگان انجام خواهد شد تا چهره افراطی خود را تلطیف نموده و به گونه ای عنوان نمایند که تنها با برخی مشکل دارند و اینگونه میان نیروهای میانه روی مجلس اختلاف اندازند. در این میان هوشمندی نمایندگان میانه رو از تمام جناح ها باید به کار آید و مانع از نیل به هدف تندرویان شود. نمایندگان اصلاح طلب و اصولگرای مجلس باید ضمن حمایت قاطع از کل کابینه پیشنهادی، مانع از عرض اندام تندرویان شوند. آنان باید همه تریبون های حمایت از کاندیداهای وزارت را در اختیار خود گیرند و انسجام و اتحاد میان میانه رویان را به رخ تندرویان بکشند. اصلاح طلبان مجلس باید از اصولگرایان کابینه به طور قاطع حمایت کنند تا نشان دهند با رویکرد اعتدالگرایی دکتر روحانی همراه هستند آنها نباید فرصت حمایت از اصولگرایان کابینه همچون فضلی، جنتی و پورمحمدی را به تندرویان واگذار کنند. از سوی دیگر اصولگرایان معتدل مجلس نیز باید با وزاری اصلاح طلب همچون زنگنه، میلی منفرد و سلطانی فر همراهی نموده و عرصه را برای تاثیرگذاری تندرویان تنگ تر کنند و آنها را تنهاتر از همیشه نشان دهند.یقینا این همکاری میان دو جریان اصیل کشور باعث پشتیبانی بهتر و بیشتر از دولت یازدهم خواهد شد و پاسخ مناسبی بر رای مردم خواهد بود.

*فعال دانشجویی دانشگاه گیلان

آب و هوا

نظرات و دیدگاه ها

مسیولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آن هاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.