پورسلیمان گفت: تا زمانی که دو مساله به عنوان دو مقدمه و پیش زمینه در آموزش و پرورش به طور جدی و اساسی به آن پرداخته نشود، این دور باطل ادامه خواهد داشت .اول کسری بودجه آموزش و پرورش است ؛بودجه باید بر اساس داشته ها و نیز نیازهای اصلی و واقعی یک دستگاه تدوین شود و اصولا در زمان تنظیم بودجه باید بدهی ها ( معوقات ) صفر شود .دوم ، معضل ساختار نیروی انسانی در وزارت آموزش و پرورش است.

علی ، عضو ارشد سازمان معلمان ایران و مدیر پایگاه خبری سخن معلم، درباره نامه های دسته جمعی نوشته شده از سوی معلمان شهرها و استان های کشور به رییس جمهور، به خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران گفت :« معلمان با انتشار این نامه‌ها سعی دارند صدایشان را به گوش مسئولان برسانند. ارسال این حجم از نامه‌ها بعضا با امضاهایی که تعدادشان به هزاران فقره می‌رسد، اقدامی کم‌سابقه و حتی بی‌نظیر بوده است. در این نامه‌ها معلمان متفقا به این موضوع معترض هستند که چرا دیده نمی‌شوند و در برنامه‌ریزی‌ها و سیاست‌گذاری‌های مسئولان جایگاه فراخور شأنان ندارند.»

وی افزود:«به هر حال باید این واقعیت را پذیرفت که معلمان در مواردی جه از سوی مسئولان و چه از سوی جامعه ، مورد کم‌لطفی واقع شده‌اند. به‌عنوان مثال و با وجود آنکه تعطیلات معلمان در سراسر دنیا به همین گونه است، اما متاسفانه در کشور ما این تعطیلات به چشم می آید و برخی از مسولین بر این باورند که چون تعطیلات معلمان زیاد است نباید حقوق چندانی دریافت کنند. در واقع استدلال آن ها به این گونه است که چون معلمان 44 ساعت در هفته کار نمی کنند و تابستان تعطیل هستند نباید مطالبه دستمزد بیشتری بکنند»

وی اضافه کرد :«مسئله تعطیلی تابستان معلمان به گونه ای بود که برای عده ای شبهه پیش آمد که آیا حقوقی که معلمان در زمان تعطیلی دریافت می کنند مشروع است یا خیر؟در دولت نهم و در زمان وزارت علی احمدی به صورت گسترده شایع شده بود که وی درباره مشروعیت یا عدم مشروعیت این حقوق از علما و فقها استفتاء کرده است. گر چه این خبر بعدا تکذیب شد؛ اما طرح آن نشان می داد که متاسفانه این دیدگاه رواج دارد که معلمان به خاطر ساعت کاریشان و میزان ساعت تدریسشان نباید دستمزد بالایی بخواهند.»

علی پورسلیمان در پاسخ به این سوال که چرا برخی نسبت به ماهیت کار آموزش و پرورش توجیه نیستند و اعتراض معلمان به مسائل اقتصادی و معیشتی با واکنش بعضا منفی جامعه  روبه‌رو می شود و یرخی آن را زیاده طلبی تفسیر می کنند بیان کرد :« ساده‌ترین و البته کوتاه‌ترین پاسخ این است که بگوییم دست‌هایی در کارند که عامدانه می‌خواهند معلمان دیده نشوند اما آیا واقعا چنین است؟ آیا این گونه سخنان قابل اثبات هستند؟»

وی افزود :«عصر، عصر رسانه و ارتباطات است. هر فرد یا طبقه‌ای که حضور پررنگ تری در رسانه‌ها داشته باشد، به همان نسبت بیشتر دیده خواهد شد و بنا بر اصل «بال پروانه» در محیط پیرامون خود تاثیرگذاری بیشتری خواهد داشت.»

این فعال صنفی با طرح این سوال که سهم فرهنگیان و معلمان از رسانه‌ها چقدر است گفت :«با توجه به جمعیت بیش از یک میلیون معلمان، چند درصد از آنها با رسانه‌ها تعامل مستمر داشته و از «فرهنگ شفاهی» فاصله گرفته‌اند؟ متاسفانه مشکل بزرگ جامعه معلمان، چیرگی فرهنگ شفاهی است. معلمان ما به‌ رغم بالاتربودن میانگین تحصیلاتشان نسبت به سایر کارکنان دولت و سایر اقشار جامعه، ارتباط چندانی با رسانه‌ها و فرهنگ نوشتاری ندارند.»

عضو ارشد سازمان معلمان ایران تصریح کرد :« تکیه بیش از حد و تک‌بعدی‌نگر بر عنصر «معیشت» در گفتمان غالب و نوشته ها و سخنان تکراری در این باب موجب شده است که مسئولان و حتی جامعه رغبت چندانی برای شنیدن این دغدغه‌ها نداشته باشند. تلفیق منطقی و متناسب اضلاع مثلث «معلم حرفه‌ای» که شامل «معیشت، منزلت و معرفت» است در سایه ارتباط پررنگ و موثر با رکن چهارم یک جامعه مردم‌سالار می‌تواند به‌تدریج جامعه را نسبت به این جایگاه «مهم» رهنمون سازد. فرهنگیان کشور باید از طریق رسانه و فرهنگ نوشتاری سبب آگاه‌سازی جامعه و تنویر افکار عمومی نسبت به مطالبات و خواسته‌های خود شوند.»

وی ادامه داد :«باید توجه داشت که جامعه در خلاء آگاهی پیدا نمی‌کند . هر معلولی علتی دارد. دیده نشدن فرهنگیان و معلمان را ابتدا باید در درون این دستگاه و پیکره جست‌وجو کرد و بعد باید به سراغ جاهای دیگر رفت. در این صورت می‌توان امیدوار بود که مشکلات این جامعه حل شود.»

مدیر پایگاه خبری سخن معلم درباره مطالبات معلمان گفت :« مطالبات معلمان یک واقعیت است و البته حقی که تاکنون به طور کامل به آن پرداخته نشده است . این مطالبات و به عبارتی " معوقات " که اکثرا در حوزه « اقتصاد و معیشت معلمان » طبقه بندی می شوند هر ساله به علت ساختار بودجه و مسائلی که بر آن مترتب است از زمانی به زمان دیگر منتقل می شوند. تا زمانی که دو مساله به عنوان دو مقدمه و پیش زمینه در آموزش و پرورش به طور جدی و اساسی به آن پرداخته نشود، این دور باطل ادامه خواهد داشت .اول کسری بودجه آموزش و پرورش است ؛بودجه باید بر اساس داشته ها و نیز نیازهای اصلی و واقعی یک دستگاه تدوین شود و اصولا در زمان تنظیم بودجه باید بدهی ها ( معوقات ) صفر شود .دوم ، معضل ساختار نیروی انسانی در وزارت آموزش و پرورش است . وجود بیش از 350 هزار نیروی ستادی و اجرایی در برابر فقط 650 هزار معلم با هیچ منطق و عقلی سازگار نیست .تا این نسبت به طور منطقی و ریشه ای اصلاح نشود همچنان باید بیش از 99 درصد بودجه صرف هزینه های پرسنلی شود و لذا در بر همان پاشنه خواهد چرخید .»

وی افزود :« فقدان یک اراده جدی و مستمر برای پایان دادن به تراژدی مطالبات معلمان موجب شده است تا این حق مسلم معلمان به اهرم و نیز بنا بر مقتضیات، ابزاری برای فشار مجلس به وزیر مانند استیضاح و یا احتمالا تسویه حساب گروه ها و جناح های سیاسی تبدیل شود .»

علی پورسلیمان بابیان این که این مطالبات باید به وسیله تشکل های صنفی موجود به نحو مطلوب مدیریت و سازمان دهی شوند، گفت :«تشکل ها و گروه های معلمی باید با تعریف ، طبقه بندی و نیز کانالیزه کردن این مطالبات در سطوح مختلف، به کارکردهای اصلی خود عمل کنند. این تشکل ها در اصل واسطه ای هستند میان بدنه معلمان و مسئولان کشور و مدیریت این مطالبات تابعی از فضای موجود جامعه است و هر چه این فضا آزادتر و دموکراتیک تر باشد، فضا برای بحث کارشناسی و اقناع گر فراهم تر خواهد بود .»

وی با بیان این که در دولت های نهم و دهم به علت فضای انقباضی و بسته ای که ایجاد شده بود فضای مساعدی برای پیگیری مطالبات وجود نداشت ،خاطر نشان کرد :« مدیریت منطقی این مطالبات در آن دوره به تاخیر افتاد و تصور می شد که بیان نکردن این مطالبات موجب پاک شدن صورت مساله خواهد شد در حالی که این گونه نبوده و نیست.»

پورسلیمان با بیان این که همواره در هنگام بسته شدن بودجه بحث تبعیض میان معلمان و سایر کارکنان دولت برای فرهنگیان مطرح می شود، گفت :«ارسال نامه های مختلف از سوی معلمان به مسئولان نشان می دهد که معلمان مطالبات جدی دارند؛ مطالباتی که به علت فضای بسته و امنیتی دولت گذشته امکان بیان آن را نداشتند و به مدد فضای باز وغیر امنیتی که دولت دکتر روحانی آن را ایجاد کرده مطالبات خود را بیان می کنند و بالطبع انتظار آن ها از مسئولان ، شنیدن و اقدام مقتضی است .»

وی افزود :«شاید مهم ترین آن ها، نامه معلمان سبزواری به رییس جمهور بود که با امضای بیش از 30 هزار معلم مهر تایید گرفت، کاری که تاکنون سابقه نداشت و البته حرکتی آگاهانه، مدنی و ستودنی بود. من فکر می کنم این گونه کنش ها ماهیتی مدنی داشته و در شان شخصیت و جایگاه اجتماعی معلمان است »

وی با انتقاد از برخی تشکل های صنفی در پی گیری مطالبات معلمان گفت :« در جریان اعتراضات اخیر متاسفانه تشکل ها نتوانستند به وظایف و کارکرد های خود عمل کنند. بسیاری از تشکل ها در مورد این موضوع نقشی منفعلانه داشتند و حتی بی تفاوت از کنار آن گذاشتند .البته قرار نیست تشکل ها در مورد همه حرکات ریز و درشتی که انجام می شود پاسخ گو باشند، اما در مورد اخیر و نیز با وجود انبوه نامه ها و درخواست ها، این تشکل ها باید واکنش مناسب و منطقی از خود نشان می دادند».

پور سلیمان ادامه داد :«به نظر می رسد نقش واقعی یک تشکل ؛ افتادن به دنبال جریانات مختلف و تعریف و یا نکوهش آن نیست. یک تشکل باید با تکیه بر اهداف و ماموریتی که در چارچوب یک استراتژی مشخص و با استفاده از تاکتیک های قانونی و مدنی برای خود تعریف کرده است حرکت کند. وظیفه تشکل فرهنگ سازی و آگاه سازی لایه ها بر اساس همان فلسفه ای باشد که تبیین شده است حتی اگر طیفی از معلمان آن را قبول نداشته و در برابر آن موضع بگیرند. استحاله تشکل ها در برابر امواج و فقدان شجاعت و یا صراحت در جهت تبیین نقش و فلسفه واقعی تشکل در مبارزات صنفی، فلسفه وجودی تشکل ها را بیش از پیش در برابر پرسش های جدی قرار خواهد داد .حرکت در فضای ابهام، موج سواری بر مطالبات، گره زدن منافع فردی و یا گروهی با منافع جامعه و عدم تفکیک میان آن دو و توده گرایی که نتیجه منطقی آن عوام فریبی است، آسیب هایی هستند که تشکل ها را به جد تهدید می کنند و باید از آن ها اجتناب کرد .»

آب و هوا

نظرات و دیدگاه ها

مسیولیت نوشته ها بر عهده نویسندگان آن هاست و انتشار آن به معنی تایید این نظرات نیست.